Archives

November, 2009

Oude mannendroom

Hoe heerlijk is het om als stamhoofd door het leven te gaan, vader van een roedel kinderen, eerste tweede, derde worp, liever nog een harem. Willem Jan Otten verheerlijkt zich in het Essay Bij mijn veertigste verjaardag over de oneindige mogelijkheden van zijn zaad.

Wat is dat toch met mannen die veertig worden? Wat treedt er in hen dat iedere individuele zaadcel een kanshebber is voor Nobelprijs of Oscar? Alsof een kwakje zijn gewicht in goud waard is. Lees verder →

Nooit meer een ander zijn

Ze stapt de trein in en klimt de trap op naar de bovenste verdieping. Ze neemt een alleenstaande stoel. Ze glundert door het raam heen en zwaait bescheiden naar mij, dat hoeven andere passagiers niet te zien. We voeren onze rituelen uit waarmee we elkaar laten weten hoe zeer we verbonden zijn, ongeacht de afstand die er is. Dan is ze weg en begint haar eerste scholierenfeest. Dat heet geen schoolfeest meer in haar leven. Lees verder →